W Europie Vlll i IX wieku wikingowie
czcili poganskiego boga wojny, Odyna.
Zamieszkujac jalowa, zlodowaciala pólnoc,
opanowali sztuke budowy okretów,
by siac groze z brutalnoscia nie majaca sobie równej w ówczesnej historii swiata.
Marzeniem kazdego wikinga bylo polec z mieczem w dloni i wstapic do Walhalli,
gdzie bóg Odyn wital kazdego jak bohatera.
Kompasu nie znano. Zeglowano wedlug gwiazd i slonca.
Gdy zapadala mgla, stawali sie slepi i bezradni.
Przeciez ziemia byla plaska.
Gdyby zboczyli za daleko z kursu, czarny wicher zdmuchnalby ich
na zachód przez zatrute morze, poza krawedz swiata, w niebyt.
Pragneli pokonac Anglie,
w tamtych czasach zlepek malych, zawziecie rywalizujacych królestw.
Gdy wikingowie wyruszali na podbój Anglii,
nigdy nie tracili ladu z oczu.
Organizowali tylko sprawne, jednonocne wyprawy.
To nie przypadek, ze angielski modlitewnik zawiera nastepujace zdanie:
,, Strzez nas, Panie Boze, od gniewu wikingów".
Ragnar!
Umarl król. Niech zyje król.
Po zacnym królu Edwinie rozpaczalismy dwa miesiace.
Podstepnie zamordowal go wiking Ragnar
i jeszcze go nie pomscilismy.
Rada królestwa oznajmia, ze Aella pochodzi z królewskiego rodu,
i popiera go jako nastepce tronu.
Wasza wysokosc.
Dziekuje, milosciwa pani.
Barbarzyncy, którzy zamordowali twego meza, mojego kuzyna,
wkrótce poznaja smak mojej zemsty.
I choc twój zwiazek z Edwinem byl bezowocny,
badz pewna, ze nadal bedziesz nalezycie szanowana.
Mozesz odejsc, królowo Enid.
My, biskup Thurston i biskup Matthew,
prosimy cie, bys przyjal Aelle jako swego króla i zaakceptowal...
Nie obawiaj sie, moja pani. Jego slowa cie nie zrania.
On nie ma prawa do tronu.
Nie ma zadnego nastepcy.
Jest nastepca.
Co?
Bracie Godwinie, nosze w sobie dziecie. Ale nie jest Edwina.
Dziecko jest wikinga, Ragnara.
Zly znak.
Swiety miecz Requitur, miecz królów.
Niech zyje król.
Jest synem barbarzyncy, ale kocham go tak, jakby byl dzieckiem Edwina.
Juz kraza pogloski o jego narodzinach. Jesli dotra do Aelli...
Dokad go posylasz?
Do Wloch, pod opieke mnichów, którzy nie beda wiedzieli, kim jest.
Jego zycie nie bedzie w niebezpieczenstwie. I twoje tez.
Ojcze Godwinie!
- Kamien z rekojesci miecza Requitur. - Prawnie nalezy do niego.
Chcesz dzieki niemu kiedys go rozpoznac. Wrogowie tez moga to zrobic.
Minelo 20 lat. Królowa Enid zmarla,
ale plotki, ze urodzila syna, wciaz meczyly króla Aelle.
Chociaz jego zamek stal sie forteca Anglii,
Aella nie potrafil powstrzymac najazdów wikingów.
Oglaszam wszem i wobec, w calym królestwie Northumbrii,
ze ja, Rhodri, król Walii, oddaje królowi Aelli
reke mojej córki, Morgany.
Zgadzam sie.
Ja, Rhodri, król Walii, równiez sie zgadzam.
- Chwala Bogu. - Amen.
Powstan, dziecko.
Pierwszego dnia wiosny zostaniesz moja zona.
Wierze, lordzie Egbercie, ze popierasz to przymierze?
Calym sercem, panie.
Zatem dlaczego siejesz plotki o nastepcy tronu zostawionym przez królowa Enide?
Wszyscy o tym wiedza.
Na lozu smierci królowa wyznala, ze wyslala do Wloch syna.
Mial na szyi kamien z rekojesci miecza Requitur.
Panie, czy to madre rozprawiac o tak zamierzchlych sprawach?
Mam nadzieje, ze wkrótce ukróce te dlugie jezory.
To przesliczne dziewcze da mi nastepce.
A malzenstwo polaczy nasze sily
i ochroni lud przed wikingami.
To za malo.
Musze równiez zdemaskowac zdrajce wsród nas.
W tej komnacie nie ma zdrajców, panie.
Kuzynie Egbercie, dlaczego wikingowie nigdy nie zaatakowali twoich ziem?
Co to ma znaczyc?
Nie zniszczyli ani twoich ziem, ani ziem twoich konspiratorów.
Zhanbiles mnie.
Nie bede kozlem ofiarnym twej slabosci wobec wikingów.
Spiskowales z wrogami przeciwko mnie!
- Z jakimi wrogami? - Z wikingami. Zabierzcie go.
Klamstwa nie obronia tyrana!
Postarajcie sie. Ma wygladac, jakby sam sobie odebral zycie.
- Nie ma go, panie! - Znajdzcie go.
Przyniescie mi jego glowe!
Witaj, Ragnar.
- Spózniles sie. - Malo brakowalo, bym wcale nie przybyl.
Aella wie o naszych spotkaniach. Musicie mnie ze soba zabrac.
Juz nam nie jest potrzebny. Odeslij go.
Tak sie nie odplaca temu, który wspieral nasze najazdy.
Przyda nam sie.
Na poklad.
Wyruszamy na Long Sound.
Ragnar!
Niech zyje Ragnar!
Witaj, Ragnar!
Witaj, Einar!
Pije angielskie piwo za twój szczesliwy powrót.
Szkoda, ze to nie jest angielska krew.
Zamknij sie! To Anglik.
- Anglik? - Lord Egbert. Przyjaciel.
Zatem pij za powrót mego ojca, Angliku.
Chcesz, zeby Anglicy uwazali nas za barbarzynców?
To jest Einar, mój jedyny slubny syn.
Próznosc mu nie pozwala, by broda kryla jego urode.
Goli sie codziennie, jak Anglik.
Witaj, Ragnar. I witaj, brodo Ragnara.
- Naucz Egberta naszych zwyczajów. - Juz ja go naucze.
- Uzywam mózgu, nie muskulów. - Tak, panie.
- Przyprowadz mu konia. - Teraz?
Dlaczego nie?
Einar... Delikatnie.
Wiem - mózg, nie muskuly.
Musi nam narysowac mapy angielskiego wybrzeza.
Któz mial kiedykolwiek lepszego syna?
Sam Odyn mógl go splodzic, ale ja to zrobilem.
Chodz.
Nie bój sie. Nie wolno mu polowac na Anglików - za duzy kasek.
- W Anglii mamy ten sam sport. - Z takimi jastrzebiami? Patrz.
Zabij.
Ty to nazywasz jastrzebiem?
Takie jastrzebie to my tez mamy.
Masz. Przyniesc Dlugi Szpon.
Patrz, to jest drapiezny ptak.
- Znów ty. Czyj to ptak? - Mój.
Niewolnik z drapieznym jastrzebiem?
- Znalazlem przymarznietego do drzewa. - Skad go ukradles?
Sandpiper byl ze mna, gdy go znalazlem.
Doskonaly swiadek - gluchoniemy. Moze tobie tez obetniemy jezyk.
- Wtedy nie bedziesz klamal. - Nie jestem klamca.
To tak niewolnicy zwracaja sie do wikingów?
Powiedz angielskiemu lordowi, zes klamca.
Zabij.
Zabic go!
Nie!
Nie zabijac go.
Odyn!
Przyprowadzic niewolnika.
Spójrz, jak na mnie lypie.
Nie jestem Ragnar, jesli nie splodzil go wsciekly baran w pelni ksiezyca.
Co zrobiono by z nim w twoim kraju?
Mamy kare, która jest raczej rozrywkowa.
- Co? - Nic takiego, jama pelna wilków,
oszalalych z glodu i laknacych ludzkiej krwi.
Widzicie? Anglicy sa cywilizowani.
- Potrafisz wymyslic cos gorszego? - Cos o wiele gorszego.
Pewnie potrafisz, skoro ucierpiala twoja sliczna buzia.
Byl dobrym niewolnikiem. Niech umrze szybko.
- Zadnej szybkiej smierci. - To co proponujesz?
- Nic. - Nic?
Ten niewolnik ma zyc.
Po tym, jak rozszarpal ci twarz?
Slonce przemierzy niebo tysiac razy, zanim on zginie.
I po tysiackroc bedziesz zalowal, ze zyjesz.
Kitala!
Nie wolno ci zabic niewolnika.
Co mówia runy?
Gdyby Odyn chcial, zeby Eric umarl, to grzmot wyznaczylby jego smierc.
Ale niebiosa milcza.
Klatwa Odyna spadnie na tego, kto zabije niewolnika.
Zatem czlowiek go nie zabije. Niech fala morska tego dokona.
Zwiazcie go i wrzuccie do wody podczas odplywu. Zabrac go.
Wrzucisz go do wody, aby utonal i zjadly go kraby?
Niech na kraby spadnie klatwa Odyna! To moja decyzja.
A jesli przezyje?
Jesli przetrwa przyplyw, to bedzie nalezal do tego glupca, który go wylowi.
Przetrwa!
Odynie!
Przyslij wichry, by zabraly fale.
Przymocujcie ja do tarczy prawdy.
Chyba pójde popatrzec, jak niewolnik sie topi.
Zostan. Zobaczysz cos ciekawszego.
To chyba bardzo ciekawa zabawa.
To nie zabawa. To test Odyna na niewierne zony.
Czy to jest niewierna zona?
- Zapytaj Einara. - Maz twierdzi, ze tak.
- Który to? - Ten rzucajacy toporami.
A jesli jest niewinna?
To mezowi uda sie przeciac warkocze.
A jesli nie trafi w warkocze, tylko w zone?
- To znaczy, ze byla winna. - Rozumiem.
A jesli nie trafi ani w zone, ani w warkocze?
Trzy pudla i my go utopimy.
Jeden.
Jestes spity! Roztrzaskasz ja na pól!
Spity? Za malo wypilem!
Brakowalo ci jej?
Co za syn!
Kitala.
Kitala, moje nogi.
Ruszaj nogami, Ericu. Musisz nimi ruszac.
- Skad jest ten niewolnik? - Bjorn przywiózl go z wyprawy.
Zabrano go z jakiegos okretu.
A to bylo na jego szyi?
To jedyne, co kiedykolwiek posiadal. Teraz juz mu sie nie przyda.
Umrze.
Posluchaj, niewolniku. Einar swietuje twoja smierc.
Einar sie z ciebie smieje.
- Zyj, Ericu. Pokonaj zimno. - Przezyj i pokonaj Einara.
Pokonaj Einara.
Odynie.
- Odyn cie wysluchal. - To byly tylko przelotne chmury.
Jestes slepy. To byly córki Odyna.
Slyszalam spiew ich mieczy, gdy przemierzaly niebiosa.
Przynosza wiatr.
Przynosza wiatr!
Posluchaj tylko.
Pólnocny wiatr zatrzymal przyplyw. Odetnijcie go.
Przyplyw mija. Wasze zadanie skonczone.
Ja zabiore niewolnika.
Jest mój, Einar. Wiatr zatrzymal przyplyw i ja go wyciagnalem.
Ja go wezme, Angliku.
Jesli slowo twego ojca cos znaczy, to on jest mój.
Skad takie nagle zainteresowanie niewolnikiem, panie?
Angielska pasja do nawracania lajdaków na dobra droge.
Nie jestes teraz w Anglii.
A ty nigdy tam nie bedziesz, jesli nie narysuje map dla twego ojca.
Dobra.
Zatrzymaj sobie tego niewolnika. Do konca swego zycia.
- Odyn dziekuje za ocalenie go. - Niemalo ryzykowalem.
Wiesz, co to jest?
Kiedys ci powiem.
A wtedy pamietaj, ze to ja cie ocalilem.
Nadal jestem niewolnikiem.
- W Anglii nim nie bedziesz. - Nigdy tam nie dotre.
Jestes jak ranny zwierz. Nie ufasz nikomu.
- Witam panów. - Witaj, Egbercie.
- Jak idzie praca nad lodzia? - Bedzie gotowa za tydzien.
Nie wyglada na królowa fal, predzej na zabawke.
Czy Einar nadal ma do mnie zal?
Rozgniewales mego syna. Kiedys cie zabije.
Jestes wciaz zly?
- To zalezy. - Od czego?
Jak dokladnie narysujesz mapy.
Sam sie przekonaj. Oto mapa Walii.
Ta góra zuzlu? Nie jest warta nawet jednonocnej wyprawy.
Ale kryje w sobie najcenniejszy skarb: Córke króla Rhodriego, Morgane.
Rhodri nie móglby wykupic losia ze Skagerrak.
Ale Aella moze. Wiosna ma ja poslubic.
Zdaje sie, ze nasz Anglik ma dobry pomysl.
Ona wkrótce wyruszy i bedzie plynac tedy.
- Jestes pewien? - Moge gwarantowac glowa.
Juz to zrobiles.
Przejme ja i przywioze tutaj.
- Ilu ludzi potrzebujesz? - Jedna lódz.
- Tylko jedna? - Wystarczy.
A co z nim bez kajdan? Zabierzesz go?
Oczywiscie, ze zabiore wlasnego niewolnika.
Zostaniesz i bedziesz rysowal mapy. Ja porwe dziewczyne.
Niech rysuje mapy, które pokaza droge przez mgle - wtedy warto go trzymac.
- Nie ma takiej mapy. - Zatem do czego jestes nam potrzebny?
Pomysl o tym, gdy mnie tu nie bedzie. Nie pozwól, by cos sie stalo niewolnikowi.
Ten dziwny metal spadl na ziemie z Gwiazdy Polarnej.
Sandpiper przywiózl go z daleka.
Kosztowal go jego uszy i jezyk.
Jakby go nie trzymac, zawsze wraca do domu,
do gwiazdy, z której spadl. Zawsze wskazuje pólnoc.
Nie we mgle. We mgle nie widac gwiazd.
Patrz.
Czy widzi gwiazde tez przez sciany?
To moze zaprowadzic do wielu miejsc.
Nawet do krainy za zatrutym morzem, do Walhalli.
Kiedys tam trafisz.
Jedynie wielcy bohaterowie tam dotarli.
Zobacz, co mówia runy.
Czy to mnie tam zaprowadzi?
Nie.
Kobieta wskaze droge.
- Jak bedzie wygladala? - Poznasz ja, gdy ja ujrzysz.
- Kiedy to sie stanie? - Wkrótce.
Bedzie mnie kochac czy nienawidzic?
Milosc i nienawisc to dwa rogi tego samego kozla.
Jaka kobieta spojrzy na niewolnika?
Ta spojrzy.
Klamiesz, Kitalo.
Wszystkie twoje opowiesci to klamstwa.
Nie smuc sie, moja pani. To ci nie przystoi.
Jak moge wyjsc za kogos, kogo nienawidze?
Nielatwo byc ksiezniczka, ma sie powinnosci.
Ten zwiazek pomoze twojemu ludowi. Musisz poslubic Aelle.
Wole umrzec.
Zawracamy! Wikingowie!
Szybko, do srodka.
Sternicy, ustawic lódz do wiatru! Zaloga na dziób!
Pamietajcie, ma byc cala i zdrowa, bo straci wartosc handlowa.
Ciagnijcie buline!
Schylic sie!
Bridget!
Moja pani!
Moja pani! Pomocy!
Moja pani...
Bridget!
Moja pani!
- Witaj na pokladzie, moja pani. - Aella cie za to zabije.
Szkoda cie do niego odsylac.
Co ty wiesz o Aelli?
Wiem, ze odda wszystkie skarby, zeby cie odzyskac.
Zatrzymam cie dla siebie.
Na Odyna, bedzie z niej cudowna królowa wikingów.
Zostaw mnie!
Najpierw buziak na przywitanie.
Pusc!
- Buziak na przywitanie. - Nie.
Tak.
Pamietaj, ma byc cala i zdrowa, bo straci swa wartosc.
Ladny ptaszek, piekne piórka. Zbuduj gniazdo, by sie mogla schowac.
Za duzo tu jastrzebi.
Wyruszamy.
Einar!
Niech zyje Einar!
Przestac wioslowac.
Odlozyc wiosla.
Dzieki Odynowi za twój szczesliwy powrót.
- No i gdzie ona jest? - Kto?
A jak myslisz? Twój przyjaciel z kita?
Przestan krzyczec. Halas, jakby los rodzil jeza.
Wyladowac zboze.
Dlaczego przegapiles dziewoje?
- Nie przegapilem. - Gdzie ona jest?
Moze troche chuda, ale w sumie niczego sobie.
Powstrzymaj sie, panie.
Jesli zostanie zhanbiona, bedzie bez wartosci i Aella nic za nia nie da.
- Nie potrzebuje, by zdrajcy mnie bronili. - Mój spór jest z Aella, nie z toba.
Uzgodnilismy, ze nic ci sie nie stanie.
- Pamietaj o tym, Einar. - Nie tknalem jej. Jeszcze.
I nigdy nie tkniesz. Predzej sie zabije.
- Chyba cie nie lubi. - Lubi mnie wystarczajaco.
Sadzac z jej miny, watpie.
Ja tez.
- Ale nadejdzie czas. - Nigdy.
Nigdy?
Podobaja ci sie moje blizny na twarzy.
Jasne, moja uroda porusza jej serce.
Predzej poszczesci ci sie z sokolami. Ona nigdy nie nazwie cie pieknisiem!
Ktos ma cos przeciw?
Oczywiscie, ze nie. To tylko niewolnik.
- Zabierzmy ja na lad. - Ona tu zostaje.
Pogadamy o niej ponownie, gdy bedziesz bardziej pijany lub bardziej trzezwy.
Olaf! Rzuc kotwice na fiordzie. I dobrze jej strzez.
Daj spokój. Wkrótce zapomnisz o tej dziewce.
- I tak jest za chuda. - Jest sliczna.
Ma wystajace kosci, wyglada jak stara wrona bez piór.
Powiedziala, ze sie zabije, jesli ja tkne.
Wszystkie tak mówia. A tak naprawde zabijaja sie, jesli ich nie tkniesz.
Moze, ale nigdy dotad nikt na mnie nie plul ani mnie nie gryzl.
Beda gryzly jeszcze bardziej teraz, gdy jestes Einar Jednooki.
Chce ci podziekowac za to, ze udowodniles moja niewinnosc.
Wracaj do swego meza.
Dalej. Pij. Zadna kobieta nie jest warta takiego zamieszania.
Moja pani, choc ta niewola jest okropna,
przynajmniej mozemy byc wdzieczne, ze nas nie zhanbiono.
Tak, za to mozemy byc wdzieczne.
Dziwne, jak czasem cos okazuje sie inne, niz sie spodziewamy.
Zawsze myslalam, ze wikingowie atakuja kobiety. Mamy szczescie.
To nie calkiem dzieki szczesciu.
On nic nie moze poradzic, ze sie tak zachowuje. To poganin.
To szaleniec.
Gdyby nie te blizny, bylby calkiem przystojny.
Jak na wikinga.
Nie chce o nim rozmawiac.
Zadrapania i ugryzienia nie powstrzymaja go na zawsze.
Co za syn!
A co z moja matka?
Powiedz, czy moja matka bronila sie?
Bronila sie jak lwica.
Po jej paznokciach i zebach mam blizny na calym ciele.
Co za kobieta.